Banff (0 km!)

Geen verkassing van hotel vandaag, dus optimale benutting van de dag voor het zien van Banff NP.
Ook vandaag geen uitzondering op het op tijd op staan, vandaag zelfs rond 8:00u op pad. Eerste bestemming Johnston Canyon, 25 minuten rijden vanaf ons hotel, en vanaf de parkeerplaats een mooie wandeling van 1,5 km door een canyon met als eindpunt een waterval. Althans voor ons is dit het eindpunt, de route loopt nog 2km verder tot een hoger gelegen waterval, maar wij hebben even genoeg water zien stromen op deze plek, dus op naar de volgende spot!

Het is inmiddels na 9:00u, dus het visitors center in het centrum van Banff is open en hier zijn we dus informatie in gaan winnen over of we nog rekening moeten houden met gesloten gebieden. Het blijkt dat er inderdaad wat afgesloten is. Een deel in verband met het jongen van herten, en een ander gedeelte omdat daar een grizzly met drie jongen is gesignaleerd. Met deze informatie kunnen we dus verdere plannen maken.
Hierna hebben we Lake Minnewanka bezocht, het grootste meer van Banff NP. Wederom een mooi meer, met dito omgeving. We hebben hier even rondgelopen en natuurlijk gefilmd en foto's gemaakt.

Vlakbij Lake Minnewanka ligt Johnson Lake, een stuk kleiner, maar er was wel een mooie picnic-plek bij, en hier hebben we dus even een hapje gegeten.

Er was hier ook een mannetje dat wou gaan vissen, hij was druk bezig met het optuigen van zijn mini-catamarannetje en zijn visspulletjes; heel de tijd terwijl wij aan het eten waren. Wij waren wel nieuwsgierig hoe hij te water zou gaan, dus bleven even wachten....echter dit hebben we nooit daadwerkelijk zien gebeuren, want blijkbaar was 'ie iets vergeten of verloren. Net voor hij te water ging, ging ‘ie terug naar zijn auto, en was ‘ie aan het zoeken en rondkijken en hebben wij in ieder geval weer een hoop gangbare Canadese scheldwoorden bijgeleerd! We hebben maar verder niet meer gewacht of het nog ging lukken, en zijn verder gegaan met onze plannen.

Volgens de boekjes die wij hadden was Bow Falls ook zeker de moeite waard om te gaan bekijken, dus zo gezegd zo gedaan. Het was een flinke waterval, niet zozeer in hoogte, maar meer in de breedte.

Bij de geboekte reis zaten ook vouchers voor de Banff Gondola Ride, een kabelbaan naar de top van de berg. Mezelf maar weer even schrap gezet, en ook hier maar weer ingestapt! Prettig is anders, maar blijkbaar heb ik het wel weer gewoon overleefd, dus niks aan het handje!

Vanaf boven natuurlijk een magnifiek uitzicht op de Banff-omgeving. Je kon hier nog van het ene bergtopje naar de andere wandelen via allerlei trappen, en dit hebben we dus gedaan, we waren er toch en zo konden we mooi van het uitzicht genieten.

Daarna weer met de kabelbaan naar beneden....dat leek me eerst nog enger dan naar boven, maar eigenlijk viel me dat nog reuze mee!
Weer met onze voeten op groundlevel (als ze dat hier al hebben), zijn we naar Hoodoo's viewpoint gegaan, een punt vanaf waar je de hoodoo's kunt zien. Hoodoo's zijn rotsformaties in de vorm van pilaren, die zijn ontstaan door jaren en jaren van erosie door water en wind. Wederom een mooi stukje natuur om te zien dus!

Inmiddels waren we eigenlijk al wel bekaf van alle wandelingen, trapjes en andere klimpartijen, maar tijd over is doorgaan! Dus....snel nog even op de kaart gekeken wat we nog konden gaan zien. De Vermillion Lakes hadden we vanaf de snelweg zien liggen en al even vanaf een viewpoint op de foto gezet, maar dit zag er toch wel mooi uit; er lag ook nog een secundaire weg recht langs, en het leek ons wel mooi om hier even langs te rijden en van dichtbij nog eens een kijkje te nemen. Echter bij het eerste meer was de wandelroute afgesloten hadden we vanochtend gehoord bij het visitors center, maar met de vermoeide benen vonden we het eigenlijk niet zo'n heel goed probleem om vooral een drive-by-shooting te doen. We zijn hier dus heen gereden, eerst richting snelweg, en net voor de snelweg de secundaire weg op richting het eerste meer...daar zag ik iets bewegen in de bossen, en ben meteen maar op de rem gaan staan (zat niemand achter ons, dus was veilig). En ja hoor, daar zat de grizzly, met 3 jongen! Wij helemaal in paniek om camera's en de goede apparatuur aan de praat te krijgen...maar we hebben beeldmateriaal!


Voor we het wisten stond de hele weg vol met andere mensen om ook te kijken. Mijn eerste plan was om alleen vanuit de auto te blijven kijken, maar toen bijna iedereen uit zijn auto klom en op de weg stond te fotograferen, leek het mij ook wel veilig. Ze zaten toch in het bos, en een stuk lager en op redelijke afstand (wel in de buurt van de auto gebleven, held dat ik ben). Dit was voor ons dus weer een hele mooie ervaring! Daarna nog de route afgemaakt langs de Vermillion Lakes, maar ons berenavontuur bleef de boventoon voeren.

Overigens hebben we vandaag ook veel ander wildlife gespot, zoals herten, bergschapen en talloze eekhoorns.
Na deze route was het even op voor vandaag (maar wat wil je om 19:00u), toen zijn we nog even naar de supermarkt geweest om wat benodigdheden aan te vullen, en zijn naar het hotel geweest om ons op te frissen voor het eten. Even het dorpje in geweest om te eten en heel even de hoofdstraat door te lopen.
Nu weer op de hotelkamer en het dagelijkse verhaaltje aan het typen. Net het geheugenkaartje van de videocamera op harddisk gekopieerd, want die was bijna vol. Direct nog een programma voor morgen in elkaar gaan zetten: Calgary! Maar wat is daar weer allemaal te doen? Dat wordt zometeen weer flink googlen!

Het is hier toch al zo moeilijk kiezen:

Revelstoke - Banff (290km)

Voordat ik begin met ons echte verhaal nog even een kleine correctie op het verhaaltje van gisteren....helaas hebben we vandaag geen uur EXTRA, maar een uur MINDER gehad!!! Het blijft toch moeilijk dat op en neer draaien van die klok!

Vandaag weer lekker op tijd opgestaan, want er wachtte ons een dag vol Nationale Parken. Aangezien we zo vroeg op waren, alles op tijd klaar hadden, en het eerste park waar we de Park Season Passes moesten gaan kopen pas om 9:00u open zou gaan, was dit het uitgelezen moment om even te Skypen met het thuisfront. Eerst even met de Van Gennips geskypt, en daarna nog even met de Walets, dat werkte allemaal prima, en heel fijn om zo even contact te hebben, geinig!
We zorgden dat we rond 9:00u bij het eerste park waren, Revelstoke NP. We kregen hier te horen dat alleen de eerste 8km van het 26km lange pad begaanbaar was, en de rest nog met sneeuw bedekt was. We hebben dus dit stuk route gereden, en wat uitzichtpunten bekeken. Daarna zijn we verder gereden naar de andere kant van het park voor de Skunk Cabbage Boardwalk en Giant Cedar Trail, beide zijn korte wandelingetjes in het gebied. Bij de Skunk Cabbage Boardwalk nog wat wildlife gespot, niet groot, integendeel: een kolibri. Wist niet dat die zó klein waren zeg!

De parken liggen in principe allemaal langs dezelfde snelweg, of beter gezegd, de snelweg loopt door al de parken, dus de route is op zich makkelijk, alhoewel je natuurlijk wel op moet letten wanneer er een afslag komt waar je iets kunt gaan bezichtigen (kan af en toe wat duidelijker). We hadden vooraf al een kleine schifting gemaakt in welke punten wel en welke niet in aanmerking kwamen voor een stop.
Het tweede NP waar we doorheen kwamen, was Glacier NP, hier werd de keuze een stuk makkelijker, want in het info centre wisten ze ons te vertellen dat alles nog was afgesloten ivm sneeuw, dus hier hebben we geen zijwegen in kunnen gaan, maar alleen vanaf de snelweg de landschappen kunnen bekijken.

Na Glacier NP, kwamen we door Yoho NP, hier zijn we eerst naar Emerald Lake geweest, een heel mooi meer, hier hebben we een stukje omheen gewandeld.

Daarna zijn we nog bij de Natural Bridge wezen kijken, dit is een door de natuur uitgeslepen 'brug'.

Hierna zijn we doorgereden naar Banff NP, en wel naar Lake Louise, een meer dat een stukje hoger ligt en dat eigenlijk pas net weer toegankelijk was (het vlakbij gelegen Moraine Lake was nog niet toegankelijk), het was al wel een beetje open, maar er lag nog wel ijs/sneeuw, dus heel mooi om te zien, en ook wel weer een tikkie kouder, maar onder de 12C is het volgens mij nog niet geweest tijdens onze uitstapjes. Sterker nog voor vandaag zat het steeds boven de 20C! Fijn met al die truien en vesten in onze koffer, hahaha!

Na Lake Louise moesten we nog zo'n 60km rijden om naar het stadje Banff te rijden waar ons hotel zat. Tegen 20:00u (lokale tijd) waren we bij het hotel. Ingecheckt, even iets wezen eten in een restaurantje in de straat, en nu dus even een verhaaltje getypt. Misschien een wat minder uitgebreid verhaal vandaag, maar het was nogal een vermoeiende dag.....maar volgens mij hebben we er wel alles uitgehaald wat er in zat, dus dat geeft toch een tevreden gevoel.

Sun Peaks - Revelstoke (via Kamloops, 273 km)

Weer een dagje kilometers vreten. Helaas er weer eens achter gekomen dat je dingen nog zo goed denkt te kunnen plannen, maar het toch niet allemaal precies loopt zoals verwacht. Het erge is eigenlijk dat we niet eens weten aan te wijzen waar het precies is fout gegaan. Misschien dat er een lichtje gaat branden als ik de gebeurtenissen hier in onze reisblog noteer.
Ons plan was om zo snel mogelijk richting Revelstoke te rijden, om zo vandaag al een gedeelte van het nationale park alhier te gaan bekijken.
We waren op tijd opgestaan, en hebben een klein rondje in Sun Peaks gelopen om wat foto's te maken en te filmen. Sun Peaks was wederom een wintersport plaatsje, maar dus ECHT uitgestorven, nu gebeurt het vaak dat ik probeer om op mijn foto's zo min mogelijk mensen te krijgen, maar in Sun Peaks was het niet eens nodig om hier moeite voor te doen!

We hadden het daar dus snel gezien, en konden snel op pad! Volgens de planning van de touroperator was het het best om de route via Kamloops te volgen, mijn TomTom gaf een andere route aan tijdens het rijden. We waren op de heenweg ook door Kamloops heen gekomen, en hadden daar een supermarkt gezien, dus we wilden daar in ieder geval wel langs rijden, dus we hebben de TomTom genegeerd. Volgens de touroperator kon je het stadje nog bekijken, maar wij hadden dit uit ons programma gegooid; supermarkt zien was genoeg. Dus zo gezegd zo gedaan, een drive-by-shopping in Kamloops, en weer verder richting Revelstoke; slechts één keer gestopt om snel wat te eten/drinken van onze aankopen uit de supermarkt, en verder doorcruisen, dus niks geks gedaan. Dit betekent ZELFS geen foto's van de route!
Om 14:45u kwamen we aan bij ons hotel in Revelstoke, wederom een wintersport plaatsje (tenminste het deel waar wij nu zitten). En aangezien het seizoen nu dus afgelopen is...niks te doen! Alles is hier in dit deel van het dorp dicht. Zelfs excuses van de hotelmedewerkers dat hun eigen restaurant niet open is. We hebben wel een upgrade gehad van onze kamer, we hadden eerst een "studio", en nu hebben we een "One bedroom suite". We hebben werkelijk waar nog nooit eerder zo'n hotelkamer gezien; MTV Cribs is er niks bij! Keuken met alles erop en eraan, zitkamer, extra zitkamer, badkamer met douche en toilet, slaapkamer met nog een badkamer met douche, bad en toilet, waskamer met wasmachine en droger, en een groot balkon. We hebben welgeteld 3 tv's op onze kamer! (en nog niks gekeken).

Afijn we zijn hier dus om 14:45 aangekomen, ingecheckt, en snel spullen naar de kamer gebracht, en toen we onze monden van verbazing weer dicht hadden gekregen zijn we nog eens in de boekjes gaan kijken om te kijken waar we moesten zijn om naar Revelstoke National Park te gaan. Toen lazen we daar dat dit maar tot 16:30u geopend is. We hebben toen besloten om er wel heen te rijden, en hier alvast de Season Pass te kopen voor de rest van de vakantie zodat we alle National Parks kunnen bezoeken, en als het enigszins nog kon, een eerste glimp van het park op kunnen pikken. Echter toen we bij de "ingang" van het park aankwamen, bleek hier geen Information Centre te zijn, maar dit bleek nog na 26km gravelweg te liggen. Als we dat nog af zouden rijden, dan zouden we het nooit meer op tijd halen. Dus....vandaag geen Revelstoke National Park, wel een tegenslagje.
Om ons niet nog een keer te laten verrassen zijn we toen naar het Tourist Information Centre in het centrum gegaan, om daar meer info in te winnen. We kregen hier te horen dat de eerste 8 km van het 26 km lange pad sinds deze week weer begaanbaar is, en dat de rest nog met sneeuw bedekt is, dus dat het Information Centre sowieso niet open is op het moment. We hebben ook uitleg gekregen hoe we de andere nationale parken het beste kunnen bezoeken en waar we informatie kunnen inwinnen welke routes al open zijn en welke nog dicht i.v.m. sneeuw.
We kregen ook nog een tip hoe we de tijd in het plaatsje zelf in de middag nog konden "doden"; een wandeling in het dorp. Dit advies hebben we dus maar opgevolgd, want andere activiteiten was het eigenlijk al te laat voor. Het was zeker een mooi stukje om te wandelen en het zonnetje scheen lekker, dus het was zeker geen straf, alhoewel het toch een troostprijsje was voor eerdere plannen.

Na de wandeling zijn we een hapje wezen eten bij Nora's favoriet: de gele M.
Na dit overheerlijke diner zijn we weer teruggegaan naar het hotel en hebben we een duik genomen in het zwembad en hebben even heerlijk gebubbeld in de hottub!
Net heeft Nora met behulp van internet nog van alles uitgezocht voor morgen, want zoals ik gisteren al vermeldde, d'r is heel veel op één dag gepropt, en het is ons dus niet gelukt om daar vandaag iets vanaf te snoepen. Morgen staan op het programma: Revelstoke NP, Glacier NP, Yoho NP, Lake Louise... Het enige voordeel dat we morgen nog hebben, is dat we een tijdsgrens over gaan, dus we hebben een uurtje langer!

Whistler - Sun Peaks (357 km)

Vandaag dus een lange reis op het programma. Maar eerst toch nog even een korte ochtendwandeling door het dorpje Whistler. Whistler is één van de plaatsen die een hoofdrol heeft gespeeld bij de olympische winterspelen van 2010, alhoewel Vancouver natuurlijk de naam droeg.

Het is wel duidelijk dat het winterseizoen ten einde loopt, de sneeuw begint op te raken, en niet alle pistes lijken meer open te zijn (sowieso niet voor ons weggelegd), maar het bruist er toch nog van activiteit van menig hippe snowboard-dude en mountainbike-gast die hier blijkbaar goed aan zijn trekken komt.

Na het laatste wandelingetje door Whistler de auto van het parkeerterrein opgehaald, en onze koffers van de hotelkamer naar de auto gesleept, en uitgecheckt. Hierna nog even naar de supermarkt wat spulletjes gehaald voor onderweg, en om 10:30u dan toch eindelijk echt onderweg voor de grote rit!
En een grote rit ging het worden; toen we thuis de rit al eens bekeken hadden, gaf google-maps een routebeschrijving aan van iets meer dan 5 uur aan, maar de TomTom dacht er ineens net iets anders over, en kwam met een geschatte tijd van zo'n 6,5 uur! Daarbij kwam natuurlijk ook nog dat er onderweg zo nu en dan ook nog wel eens even een keertje naar iets gekeken ging worden dus...dat werd een GROTE rit.
De rit was inderdaad lang, maar alles behalve saai! Van het ene landschap reden we in het andere. We hebben witte bergtoppen gezien, meertjes, snelstromende beken, groene weilanden, rotsen van allerlei verschillende kleuren en verschillende gesteenten, gewoon te veel om op te noemen.

Geregeld natuurlijk even uitgestapt voor een 'Kodak-momentje' (of is dit woord misschien samen met het bedrijf ter zielen gegaan?) Één van deze momenten was, dat we op een gegeven moment op een hoogte kwamen dat er tussen de bomen (gelukkig niet op de weg) een behoorlijk pak sneeuw lag, en er een uitkijkpunt was over een meer. Dit uitkijkpunt was slechts 400 meter lopen vanaf de parkeerplaats, dus camera's pakken en even een kort wandelingetje hier naartoe.......totdat je tot de conclusie komt, dat je bij elke stap zo'n 10% kans hebt dat je 40 cm wegzakt. Dus na een metertje of wat, toch maar een wijselijk besluit genomen om om te keren, tja, en dan gaat het mis! Nora besluit dan namelijk dat teruglopen wél snel moet kunnen en wil dus even snel een aantal meters terug sprinten, en hierbij komt zij haast hulpeloos tot haar knieën in de sneeuw te zitten, waarop ik meteen in een lach schiet van deze geweldige actie! Vooral het hulpeloos zorgde voor enige wrijving, maar alles is weer ok, we kunnen er weer om lachen, toch?!

Uiteindelijk zijn we om 18:00u aangekomen in Sun Peaks. Sun Peaks is net als Whistler een wintersport plaats, echter hier is het op het moment echt uitgestorven; geen sneeuw, geen mountainbikers, niks. We zagen alleen een bus Japanners aankomen zojuist. Er zijn heel veel hotels, behoorlijk wat restaurants, maar bijna alles is gewoon dicht. We waren blij dat we nog iets hebben kunnen vinden waar we iets hebben kunnen eten, zeker omdat we wat aan de late kant waren natuurlijk.
De hotelkamer die we hebben vandaag is trouwens wel behoorlijk groot, zit zelfs een keukentje in en alles. De kamer die we gisteren hadden, die zou er drie keer ingepast hebben, daar konden we niet eens de ruimte vinden om onze beide koffers tegelijk open te doen.
Morgen staat er weer een rit op het programma, dan één van 4 uur van Sun Peaks naar Revelstoke. We zijn net al aan het plannen geweest, want overmorgen zijn er eigenlijk heel veel hoogtepunten gepland (vanuit de gids), en als we er morgen alvast één een dagje eerder mee kunnen pakken, dan is de spreiding wat beter. Druk-druk-druk!

Bij deze willen wij nog even Bets en René bedanken voor de donatie van de extra foto-ruimte! We hebben nu zoveel fotoruimte, ik denk dat we eens moeten kijken of we 2 weken vakantie bij kunnen boeken om het vol te krijgen!

Capilano en meer...

Vandaag de eerste dag dat er echt gereden moet gaan worden, dus wederom vroeg uit de veren, en zorgen dat we op tijd in de auto zitten. De reisduur van hotel naar hotel is iets meer dan 2 uur, maar onderweg zijn er natuurlijk een aantal dingen die we willen gaan bekijken, de route is Vancouver - Whistler.
Net ten Noorden van Vancouver ligt de Capilano Suspension Bridge, een park waar o.a. een hangbrug te trotseren valt, van 137m lang welke op 70m hoogte hangt! Vooral Nora had hier zin in, ikzelf had hier wat meer mijn twijfels over ivm wat hoogtevrees-kwesties. Maar je wilt je toch niet laten kennen natuurlijk, dus eerste stop: Capilano!

En ja hoor: we did it! We hebben de hangbrug getrotseerd! En toen we toch bezig waren met heldendaden hebben we in het park de andere bezienswaardigheden ook volbracht, de Cliffwalk, en de Treetops Adventure. De eerste was een stalen constructie die nog smaller was dan de hangbrug en op grote hoogte langs de rotswanden liep. De tweede was een route die hoog in de boomtoppen van 1000 jaar oude ceders gebouwd was.  Al met al was het zeker de moeite waard, alhoewel het af en toe wel een zweetdruppeltje kostte...en dat was niet eens zozeer van de inspanning.

Doordat we het eigenlijk wel naar ons zin hadden bij Capilano, was de stop daar ook wat langer dan gepland, hierdoor dachten we wat in tijdnood te gaan komen met de rest van de route. Echter bij de zalmkwekerij die we in ons programma gepropt hadden, bleken helaas op dit moment alleen wat hele kleine visjes rond te zwemmen, dus dat was niet zo bijster interessant, en hebben wij dus wat sneller doorheen gerend dan oorspronkelijk de bedoeling was.
Daarna de TomTom aangezet op Whistler en cruisen op de highway 99 van Canada! De route liep vrijwel voornamelijk langs het water, en hoe verder we kwamen hoe meer besneeuwde bergtoppen we zagen; het Canada dat we van de plaatjes kennen!

Onderweg als kleine exit op de highway 99 zat nog de Shannon Falls die we wilden zien. Prima waterval, niks mis mee! Zat een mooi geluidje in, mooi helder water, ik zou tegen die Canadezen willen zeggen: "Niks meer aan doen!"

Dat was de laatste onderbreking voor het eindpunt, Whistler. Bij aankomst snel het hotel opgezocht, koffers uitgeladen, en auto geparkeerd, niet bij het hotel, maar een stukje verderop in het dorpje. We moesten dus een stukje teruglopen naar het hotel...en...en...en...onderweg hebben we de eerste beer gezien! Een zwarte beer, die eigenlijk vlakbij "de bewoonde wereld" rondliep. Hopelijk is dit de eerste van vele (op veilige afstand).

Na een korte pauze op de hotelkamer meteen maar weer op pad om even een kleine impressie van het dorpje te krijgen, en om het avondeten te regelen; ook weer in geslaagd.
Morgenvroeg nog wel even verder in het dorpje rondsnuffelen, want we waren vandaag toch wel aan de late kant hier aangekomen, om het allemaal goed te bekijken.

De tweede voet staat ook!

Vandaag de tweede dag in Vancouver.
Na een nacht waarin een jetlag mij (Sjors) toch nog wel parten speelde, zijn we toch op tijd weer opgestaan om weer op pad te gaan.
Als eerste zijn we naar Granville Island gegaan, een gedeelte van Vancouver net buiten het centrum, dat zoals de naam doet vermoeden, eigenlijk een eilandje is, en verbonden is door bruggen met de rest van Vancouver. Hier is een grote overdekte (kwam goed uit, want het regende flink in het begin van de ochtend) markt met allerlei kraampjes en stalletjes, en verder zijn er allerlei winkeltjes en ateliers van kunstenaars in het gebied. Kortom een heel kunstzinnig gebied. Hier hebben we dus goed rondgekeken en veel leuke dingen gezien.
Voor we vertrokken voor de volgende stop van vandaag, nog even terug naar de markt, om even wat te eten te halen voor de lunch, Nora een bagel met roomkaas, en ik zag mijn kans schoon om even wat sushi te scoren.
Na Granville Island hadden we een bezoek aan Stanley Park gepland, waar we als eerste even de lunch hebben genuttigd. Stanley Park is een heel groot park waar van alles te zien is, maar wat waarschijnlijk het meest bekend is van de 'Totem Poles' die er te zien zijn. Er staan inderdaad zeer fraaie exemplaren, echter hadden we verwacht dat het er meer zouden zijn aangezien dit hét herkenningspunt is van Stanley Park... Na de Totem Poles zijn we nog door de rest van het park gereden, en af en toe hebben we nog een stukje gewandeld naar een uitzichtpunt.

Omdat we gisteren Chinatown bezocht hadden in het begin van de avond, wilden we toch eens kijken hoe het er uit zag als het wat meer levendig was, en niet 80% van de winkeltjes al gesloten was, dus na Stanley Park weer in de huurauto op weg naar het hotel, en van daaruit weer te voet naar Chinatown. Nu was er inderdaad wat meer te beleven, een hoop winkeltjes met de meest vreemde producten die je bij ons in de meest obscure toko volgens mij nog niet eens ziet liggen, zo kwamen wij bijvoorbeeld o.a. de gedroogde zeekomkommer (???) tegen.
Verder hebben we in Chinatown ook aan de hand van een brochure de wat opmerkelijkere bezienswaardigheden bezocht, waaronder een Chinese tuin, een oude Chinese bel en het smalste gebouw ter wereld. Om dit alles te vinden viel nog niet mee, want de schaalverdeling die de Canadese Chinezen voor de plattegrond gebruikt hadden was nou niet echt al te nauwkeurig te noemen!
Op een gegeven moment hadden we wel weer genoeg Chinese winkeltjes en geïmporteerde specerijen gezien, dus besloten we om toch ook maar eens een kijkje te gaan nemen in Gastown, een andere wijk in Vancouver. En inderdaad, hier zag het er ook weer heel anders uit, dan de andere wijken waar we eerder geweest waren, hoofddoel hier was het vinden van de stoomklok. De stoomklok is een klok die werkt op stoom (duh), en die ieder kwartier een melodietje speelt. Deze klok hadden we snel gevonden, en Nora stond dus mooi op tijd klaar om hem te gaan filmen als het zover zou zijn.......ware het niet dat ie 2 minuten vroeger begon dan we verwachtten, we stonden dus nog te discussiëren over van alles en nog wat toen de eerste tonen al klonken. Omdat die klok ons toen al zo in de steek had gelaten, hebben we ook niet meer een kwartier gewacht om het volgende riedeltje af te wachten.
Omdat we toch wel behoorlijk wat kilometertjes in de benen hadden, en de honger toch wel toe begon te slaan hebben we in Gastown maar even een restaurantje opgezocht. Jammer dat er iets met de ventilatie aan de hand was, want nu zijn alle kleren die we aan hadden voor de hele vakantie afgeschreven in ieder geval! Wat een grill-lucht! Hopen dat onze jassen nog wel doorluchten als we veel buiten zijn, want die zijn ook 'besmet' geraakt. Nou ja, wel lekker gegeten in ieder geval.

Om toch voor de ochtend en de komende dagen wat proviand voor handen te hebben wilden we even langs de supermarkt. Nou hadden we al gemerkt dat het vinden van een normale supermarkt hier (voor ons) nogal een probleem is, maar nu dachten we er één gevonden te hebben op steenworp afstand van ons hotel. Dus wij vol goede moed met de auto er heen (om ‘m maar meteen vol te laden voor de komende dagen), blijkt het een groothandel ofzo te zijn; komen we er dus niet in zonder pasje, ala-Sligro-concept-gezeur-sukkels! Dus wij weer onverrichterzake naar het hotel terug. Vervolgens weer te voet voor veel te veel geld bij de 7Eleven het hoognodige (o.a. Cola Light) gehaald, en morgen maar weer hopen op betere tijden.

En zo komt er al weer een einde aan dag twee, ik wil trouwens wel foto's bij onze verhaaltjes gaan plaatsen, maar zoals bekend mag zijn, ik maak er nogal VEEL, en een selectie maken is (/vind ik) nogal moeilijk, en daarbij ben ik nog niet heel bekend met de weblog-site. Dus, misschien op een wat minder vermoeiende dag verschijnen er wel wat foto's (ook bij eerdere berichten)...
Morgen weer een zware dag voor de boeg...tis wat, vakantie.....maar heb geen medelijden met ons hoor

Eerste voet op Canadese bodem!

Na een vlucht van ruim 9 uur (en vertrokken met enige vertraging) zijn we aangekomen in Vancouver! De douaneformaliteiten namen enige tijd in beslag en daarna hebben we onze huurauto opgehaald op de luchthaven. Ook dat duurde enige tijd, omdat er wat onduidelijkheid over de reservering was, maar dat is uiteraard opgelost. De auto is een Mitsubishi RVR, redelijk grote auto en achter mooi met geblindeerde ramen waardoor niemand in de achterbak kan kijken.

Daarna konden we ons meteen met de auto in de drukke spits van Vancouver wagen. Onze Tom Tom doet het hier perfect, dus de tocht naar het hotel was geen probleem. Het inchecken in het hotel duurde ook weer enige tijd, aangezien de reisorganisatie in Canada de datum van onze reservering zelf had aangepast. Dit is uiteindelijk wel opgelost, maar tot nu toe lijken al dit soort incheckprocedures bij ons niet zo soepel te gaan! Na onze bagage op de kamer te hebben gezet zijn we lopend het centrum van Vancouver gaan verkennen. We hebben allerlei wijkjes gezien, winkels gekeken en ook de haven gezien. Er zijn hier veel wolkenkrabbers en ook veel vervallen gebouwen. Helaas regende het, maar gelukkig korte buien. Per voet kun je trouwens al best veel van het centrum zien en een goede indruk hiervan krijgen. In Chinatown hebben wij nog even snel iets gegeten, bij een Chinese bakker/restaurant, erg lekker. Daarna zijn we teruggelopen naar ons hotel. Daar aangekomen was het brandalarm keihard aan het loeien en kwamen alle hotelgasten naar beneden, naar de lobby. Het alarm bleef loeien en ondertussen stonden we met veel hotelgasten op de stoep en werd het steeds drukker. Toen er ook nog eens 2 grote brandweertrucks aan kwamen rijden, kregen we het toch wel een beetje benauwd, ook al zagen we geen rook of brand. Uiteindelijk bleek er geen brand te zijn, maar waarschijnlijk was het alarm door de keuken van het grilrestaurant afgegaan. Daarna was alles gelukkig weer veilig en konden we gewoon naar onze hotelkamer gaan. Na dit alles waren wij behoorlijk moe en zijn we rond 21:30 uur (Canadese tijd) gaan slapen, dat is dus 06:30 uur Nederlandse tijd en een behoorlijk vermoeiende, lange dag zo aansluitend aan de vlucht! Het bevalt ons hier tot nu toe echt prima, we gaan het hier echt wel zolang uithouden! Het valt op dat de mensen echt heel aardig, beleefd en behulpzaam zijn en dat het ook echt gemeend is.

Welkom op onze Reislog!

Hallo en welkom oponze reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waarwijons bevinden en waarwijzijn geweest! Meer informatie overons en de reis diewij gaan maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan vooronze mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Wijzien je graag terug oponze reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je metons meereist!

Groetjes,

Sjors en Nora