Vandaag is het dan zover, dan toch eindelijk die close encounter met wel die walvissen of orca's, die we in Tofino zo graag gewild hadden. We zijn er helemaal klaar voor, we zijn op tijd opgestaan, koffers gepakt, allerlei spullen alvast in de auto, uitgecheckt en koffers afgegeven bij de receptie van het hotel. Alleen het hoognodige gaat mee de boot op deze keer, want vorige keer is er nogal wat nat geworden, en hadden we te veel om handen om op te letten bij het klotsen van de boot. Deze keer, volle focus op de camera's en hopelijk de walvissen of orca's!
We komen beneden aan bij de balie van Orca Spirit Adventures, en "mogen" afrekenen voor onze tour. Men weet te vertellen dat er een beetje wind staat, dus dat het misschien een wat ruige vaart kan worden. Oei....we kijken elkaar aan, maar d'r is geen plek voor angst, het moet gewoon gebeuren!

We mogen om iets voor 9:00u aan boord klimmen van de Orca Spirit I; aan boord worden we vriendelijk ontvangen door de kapitein en de "tourguide" voor de ochtend, Christine. Zij legt uit dat ze met een netwerk van Whale Watchers samenwerken, om elkaar door te geven waar op het moment Orca's te zien zijn, echter omdat wij zo vroeg zijn, en waarschijnlijk de eersten, wordt het echt zoeken. Dat is eigenlijk niet wat we willen horen.
Niet lang nadat we aan boord zijn gekomen, vertrekt de kapitein, en we varen rustig de haven uit; geen schommelingen of deining, dat begint goed. Als we de haven uit zijn, gaat het gas er op. We zijn deze keer wel binnen gaan zitten, want een nat pak hebben we sowieso even geen zin in. We zien het water langs de zijkanten van de boot, langs de ramen enorm opspatten, maar om nou te zeggen dat het een ruige rit was?! Voor ons een peulenschilletje! Het leek gewoon een busritje, met af en toe een vluchtheuveltje.
Na ongeveer 45 minuten stopte de kapitein ineens, dus we waren al driftig om ons heen aan het kijken, maar het bleek dat hij iets aan de boot wou checken. Hij ging met z'n tangetje een aantal keren het luik in waar de motor zat, en prutste daar blijkbaar wat; ook een hoopvol gegeven als je net 45 minuten aan het varen bent geweest! Maar gelukkig konden we onze weg vervolgen.
Na ongeveer een uur en een kwartier varen, daalde bij mij eigenlijk het vertrouwen wel een beetje dat het nog ging gebeuren, ik was bang dat plan B van stal gehaald zou worden en er een paar zeeleeuwen opgezocht gingen worden, maar opeens gingen we langzamer varen, en kwam de tourguide de cabine in om te vertellen dat ze orca's gezien hadden, en ze op rustigere snelheid gingen naderen! Goed nieuws dus! Snel naar het bovendek!
En ja hoor, al snel zagen we de rugvinnen bovenkomen. Het was een groepje vrouwtjes dat behoorde bij de J-pod. In de wateren rondom Vancouver Island "wonen" 3 groepen (pods) J, K en L. In de verte zagen we ook nog een aantal mannetjes, maar die kwamen niet veel dichterbij. De vrouwtjes zwommen en doken, en de kapitein liet zijn boot, op gepaste afstand, in de buurt dobberen of meevaren. We hadden dus alle tijd om te kijken, foto's te maken, filmen en vooral te genieten. Sjonge, wat een mooi gezicht! Af en toe sprong er eentje, "breaching" zoals ze hier dat zo mooi noemen, of deed er één rol, en we hebben een keer een staartflip gezien. Echt geweldig! Er waren minimaal 6 vrouwtjes dichtbij de boot rond aan het zwemmen.

Op een gegeven moment heeft de kapitein nog een stuk richting een mannetje gestuurd, en die hebben we dus ook nog van dichtbij kunnen bekijken.

Prachtig! Dichtbij is trouwens relatief, want de boten mogen niet dichterbij komen dan 100 meter.
Tja, en op een gegeven moment is het dan toch echt weer tijd om terug te gaan naar de haven helaas. Maar, deze keer hebben we WEL gezien waarvoor we opgestapt waren, en we hebben een makkelijk ritje gehad. Ook de terugweg was een makkie; het laatste stukje was een beetje "hobbelig", maar niet echt heel vervelend, één vrouw moest er wel van overgeven, dat was onprettiger om naar te kijken... De boot was trouwens voor 45 personen, en we waren met 11 personen, dus ook nog eens plek zat om op de boot rond te lopen en van plaats te wisselen.
Op de terugweg kregen we van de tourguide nog wat kleine uitleg over de orca's en over de eilandjes waar we toevallig langsvoeren. Kortom, ons Whale Watching avontuur heeft toch nog een happy end!
Na onze Orca Sighting, zijn we nog even naar Fisherman's Wharf gelopen, een haventje vlakbij ons hotel, alwaar de vissers veelal hun vangst binnenbrengen; vandaar de naam.

Hierna was het toch echt tijd om de koffers op te halen, en te vertrekken richting de ferry. Dus zo gezegd zo gedaan. Uiteindelijk hebben we de ferry van 15:00u gehaald en waren we rond 16:45u weer op het vaste land van Canada. Daarna was het nog een half uurtje rijden naar Vancouver...tenminste, als er geen file had gestaan. Nu waren we er wel wat langer mee bezig, want we zaten natuurlijk midden in de spits.
Gelukkig kende de TomTom de weg nog, en zijn we in één keer naar hetzelfde hotel van het begin van de reis gereden. Snel onze spullen op de kamer gedumpt, en daarna even het centrum ingegaan om even iets te eten. De laatste keer avondeten in Canada...voorlopig dan...
Morgen vroeg op, misschien nog heel even de stad door, en in het begin van de middag richting vliegveld, en dan weer opvouwen in het vliegtuig....ik kijk er nu al naar uit!